برگ اول

دوست دارم به تو مسرتی بخشم که تا کنون کس دیگر به تو نبخشیده باشد . در حالی که خود مالک این مسرتم ، نمی دانم آن را چگونه به تو بدهم . دلم می خواهد با صمیمیتی خطابت کنم که تا کنون کس دیگری نکرده باشد . دلم می خواهد شب هنگام ، در لحظه ای از راه برسم که کتاب های بسیاری را پیاپی باز می کنی و می بندی و در هر یک از آنها ، چیزی بیش از آنچه تا کنون بر تو آشکار کرده است ، می جویی . در لحظه ای که هنوز در انتظاری . در لحظه ای که شور و شوقت اندک اندک از این که تکیه گاهی ندارد ، به اندوه تبدیل می شود . من تنها برای تو می نویسم . تنها به خاطر این لحظه هاست که برایت می نویسم .